Używamy plików cookies do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki (odwiedź witrynę dostawcy Twojej przeglądarki aby dowiedzieć się jak to robić).
Leczenie >> Leczenie zachowawcze

 


REKLAMY

 

                                                                                              

  

Leczenie zachowawcze
Fizykoterapia
-
Szczególną formą leczenia zachowawczego są ćwiczenia mięśni dna miednicy (znane także jako ćwiczenia Kegla), elektrostymulacja mięśni dna miednicy, biofeedback, stymulacja magnetyczna oraz trening pęcherza, określane mianem fizykoterapii. Wspomagająco stosowane bywają stożki pochwowe, krążki oraz kulki. Jako jedyna forma leczenia mogą być one wykorzystywane tylko w przypadku NTM (zarówno wysiłkowego jak i spowodowanego pęcherzem nadreaktywnym) o najmniejszym nasileniu. Natomiast jako leczenie wspomagające są stosowane w każdym typie, stopniu i rodzaju NTM wraz z leczeniem farmakologicznym lub chirurgicznym. Ćwiczenia mięśni dna miednicy mogą być stosowane przez kobiety w każdym wieku jako forma profilaktyki. Inne, dodatkowe sposoby leczenia dostępne dla kobiet, obejmują stosowanie urządzeń, które umieszcza się w pochwie (pessary) w celu lepszego podparcia szyi pęcherza moczowego oraz cewki moczowej. Wykorzystywane są także urządzenia wewnątrzcewkowe działające na zasadzie korka lub zastawki. Zaleca się również zmianę stylu życia, m. in.: zmniejszenie masy ciała oraz rzucenie palenia.
Ponadto zastoswanie w leczeniu nietrzymania moczu mają stymulacja elektryczna mięśni dna miednicy, stymulacja magnetyczna dna miednicy oraz techniki sprzężenia zwrotnego (biofeedback).
-
Ćwiczenia mięśni dna miednicy
Co to są mięśnie dna miednicy?
Mięśnie dna miednicy są szczególnie ważne u kobiet. Stanowią one grupę mięśni zawieszoną jak hamak w miednicy mniejszej, z przodu przyczepione są do kości łonowej, a z tyłu do dolnej części kręgosłupa. W dnie miednicy znajdują się trzy otwory: odbyt, pochwa (kanał rodny) i cewka moczowa (ujście pęcherza). Mięśnie dna miednicy działają w różnych kierunkach, powodując albo otwarcie albo zaciśnięcie tych otworów. Aktualne poglądy na temat fizjologii mięśni dna miednicy przedstawia opracowana przez Ulmstena i Petrosa Teoria integralna.
-
Co powoduje osłabienie mięśni dna miednicy?
Mięśnie i więżadła podlegają procesowi starzenia, osłabia się wtedy struktura więzadeł, ulegają zanikowi mięśnie. Mięśnie słabną też gdy nie wykonują żadnej pracy-ćwiczeń Główną przyczyną osłabienia mięśni dna miednicy jest znaczny wysiłek i rozciągnięcie w czasie porodu, szczególnie w drugiej jego fazie. Mięśnie ulegają dalszemu rozciągnięciu, gdy noworodek waży ponad 4kg., a także w przypadku użycia kleszczy. Rozerwanie tych mięśni lub naciągnięcie krocza podczas porodu powoduje kolejne zniszczenia. Osłabienie mięśni może być również spowodowane długotrwałymi zaparciami oraz kaszlem
Dlaczego należy ćwiczyć te mięśnie?
Zawieszenie tych mięśni w pozycji hamaka wspomaga działanie odbytu, pochwy i cewki moczowej. Kiedy mięśnie są osłabione, działanie ich staje się mniej efektywne. Wynikiem tego może być mimowolne wyciekanie moczu z pęcherza w czasie wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej (kaszel, śmiech, bieg czy ćwiczenia fizyczne). Może również dojść do wypadania narządu rodnego i co gorsza, do utraty kontroli nad oddawaniem moczu.
Jak często należy ćwiczyć mięśnie dna miednicy?
W zależności od tego jak słabe są mięśnie, liczba codziennych ćwiczeń będzie różna dla różnych osób. Na początku wskazane jest osiągnięcie 50 powtórzeń dziennie i stopniowy wzrost tej liczby do 120. Jeśli mięśnie staną się bardziej napięte, należy wykonywać po kilkanaście powtórzeń dziennie, aby objawy popuszczania nie pojawiały się ponownie.
Ile ćwiczeń należy wykonać w serii?
Słabe mięśnie będą się szybko męczyły przy zbyt intensywnym wysiłku i wówczas można odczuwać ból. Jeśli do tego dojdzie, należy robić tylko po kilka powtórzeń w serii i powtarzać po kilka razy w ciągu dnia, aż do 50, 75 lub 120.
 
Ćwiczenia wspomagające dla wszystkich rodzajów NTM
 
We wszystkich oddziałach Stowarzyszenia UroConti prowadzone są regularne zajęcia z wykwalifikowanymi fizjoterapeutami. W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących warunków uczestnictwa należy skontaktować się bezpośrednio z wybranym oddziałem Stowarzyszenia lub pod numer infolinii NTM 0801 800 038.
 
Elektrostymulacja
 
Szeroko stosowanym sposobem leczenia zachowawczego nietrzymania moczu jest elektrostymulacja. Zalecana jest pacjentom, u których reakcje mięśni są opóźnione, a ich skurcz słabo wyczuwalny. Znacznie osłabione reakcje nerwowo – mięśniowe sugerują częściowe odnerwieni mięśni, co uniemożliwia efektywne ćwiczenia. Pod wpływem słabych skurczy mięsień nie wzmacnia się. Stymulacja poprawia ukrwienie, a odpowiedni bodziec elektryczny wymusza siłę skurczu potrzebną do uruchomienia procesu odbudowy mięśnia. Okres rehabilitacji może trwać od dwóch do kilku miesięcy – zależnie od stopnia osłabienia mięśni, sumienności w ćwiczeniach, czynników dodatkowych (np. nadwagi).
Warto podkreślić, że w stymulacji mięśni można pobudzić do pracy wyselekcjonowany mięsień lub grupę mięśni, nie obciążając układu kostnego, oddechowego, krwionośnego. Elektrostymulację mogą więc stosować nawet pacjenci ciężko chorzy (po wykluczeniu przeciwwskazań).
Z zabiegów elektrostymulacji można skorzystać w gabinecie lekarskim, ale także można wykonywać ją samodzielnie w domu, po uprzednim wyjaśnieniu sposobów postępowania przy stymulacji przez lekarza/terapeutę. Ważna jest również okresowa kontrola postępów leczenia – najlepiej udokumentowana obiektywnym pomiarem wzrostu siły mięśni. Ma to ogromne znaczenie mobilizujące pacjentów do dalszych ćwiczeń.
Na naszym rynku są dostępne elektrostymulatory, których użytkowanie jest bardzo proste: aplikacja elektrod jest łatwa, programy są wpisane w pamięć urządzenia, dostępna jest polska instrukcja obsługi i zagwarantowana pomoc ze strony producenta. Używanie ich jest wygodne i bezpieczne. Elektrostymulatory są zasilane bateriami, stosuje się indywidualne elektrody. Koszt elektrostymulatora to około 500-600 zł. W skład zestawu wchodzi urządzenie główne oraz indywidualna elektroda. Ze względu na istniejące przeciwwskazania w stosowaniu elektrostymulacji, przed rozpoczęciem kuracji należy zasięgnąć porady lekarza.
Jest to niezwykle pomocna metoda u pacjentek które nie potrafią samodzielnie ćwiczyć. Stymulator sam kurczy właściwe mięśnie. Układ nerwowy przekazuje impulsy elektryczne płynące z mózgu, które wywołują skurcze mięśni. Podobny impuls można wywołać ze stymulatora, który naśladuje działanie nerwu. Stosowanie tej metody dłuższy czas działa jak siłownia dla mięśni dna miednicy – do tego stopnia, że pomaga przy obniżeniu i zaburzeniach statyki narządów płciowych.

NEUROMODULACJA KRZYŻOWA
-
Biofeedback
 
Biofeedback polega na kontrolowanym, zarówno przez lekarza, jak i pacjenta ćwiczeniu skurczów dna miednicy. Dzięki zastosowaniu specjalnej aparatury pacjent ma możliwość obserwowania siły skurczu swoich mięśni. Pozwala to na ocenę postępu leczenia oraz na świadome kurczenie właściwych grup mięśni dna miednicy.
Biofeedback to metoda biologicznego sprzężenia zwrotnego. Jest to nauka uświadamiania sobie czynności wcześniej często nieuświadomionych oraz wpływanie na poprawę tych czynności. W przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu i czynnościowych zaburzeń mikcji, jest to nauka świadomego kurczenia i świadomej relaksacji mięśni dna miednicy.
Biofeedback wymaga specjalnej aparatury rejestrującej (w tym przypadku EMG mięśni dna miednicy) i umożliwiającej odbiór wzrokowy lub słuchowy rejestrowanych zmian. Wymaga również wyszkolonego personelu, który potrafi motywować pacjenta. Obserwując jak urządzenie reaguje na różne próby osiągania pożądanego rezultatu, pacjent uczy się rozpoznawać mechanizmy sterujące daną reakcją fizjologiczną. Obecnie leczenie to stosuje się w wysiłkowym nietrzymaniu moczu, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Ocena skuteczności terapii w przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet następuje po 3 – 6 miesiącach. U mężczyzn z wysiłkowym nietrzymaniem, po operacjach prostaty, nawet po 8 miesiącach leczenia.
Biofeedback daje możliwość uruchomienia właściwej grupy mięśni, kontrolowania nasilenia i czasu trwania skurczu, rozluźnienia i obiektywnej obserwacji postępów terapii. Dzięki rozwojowi elektroniki, dostosowano tę metodę do potrzeb urologii, tworząc nowe programy wspomagające również terapię zaburzeń korelacji zwieraczowi – wypieraczowej, czynnościowej przeszkody podpęcherzowej lub niedomogi wypieracza. Nowoczesne urządzenia oprócz rejestracji czynności mięśni, mają elektrostymulator. Ocena skurczu może odbywać się automatycznie przez urządzenie, a wzmocnienie skurczu wywoływane przez prąd elektryczny jest indywidualnie dobierane i wspomaga trening mięśni. Współpraca z komputerem umożliwia prowadzenie bazy danych, pełne monitorowanie przebiegu leczenia, prezentacje graficzne zabiegu oraz analizę statystyczną leczenia. Biofeedback uznaje się za alternatywną i bardziej nowoczesną metodę ćwiczeń. Można go stosować jako leczenie jedyne (biofeedback monotherapy) lub łączyć z innymi formami leczenia zachowawczego.
 
Trening pęcherza
 
Trening pęcherza to świadome odraczanie momentu oddawania moczu, połączone z zapisywaniem parć naglących i mikcji w specjalnym dzienniczku. Istotne jest także kontrolowanie ilości i częstości przyjmowanych płynów.
We wczesnej fazie choroby leczenie rozpoczyna się od treningu pęcherza - po to, aby przywrócić choć częściową sprawność jego mięśni. Najprostsze ćwiczenia z tej grupy polegają na oddawaniu moczu w określonych godzinach i stopniowym zwiększaniu przerw między wizytami w toalecie.
Przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu u kobiet, lekarz może zalecić założenie do pochwy specjalnego krążka (pesarium), który wzmocni mięśnie miednicy, a to z kolei pozwoli kontrolować oddawanie moczu. Jeden z nowych treningów mięśni dna miednicy u kobiet, polega na założeniu do pochwy ciężarka w kształcie stożka. Napinając mięśnie trzeba go utrzymać przez 30 minut. Jeśli to się uda, ciężarek stopniowo zmieniamy na większy. Ćwiczenie powtarza się wiele miesięcy, aż do takiego wzmocnienia mięśni, by móc swobodnie kontrolować ich pracę.

Przykładowe metody treningu pęcherza

Obecnie na rynku dostępnych jest wiele technik stymulacji mięsni dna miednicy oraz przyrządów wykorzystywanych do treningu tego typu mięśni. Przyrządy te dostępne są w różnych kształtach i formach: m.in. stożki, wkładki, ciężarki dopochwowe oraz baloniki.
forum Forum Regulamin